با یاد همه آن ها که در  زلزله خرداد سال 1369 منجیل جان دادند

                                           منجیل                      

به منجیل که می رسم

در فریاد باد

       می رسد  بوی  لاله های سوخته؛

در سایه درخت زیتون

    می کوبم چوب خاطره ها را

                بر ویرانی های  دلم.

                                              محمد صادق امینی-20 /1/1392

در لحظه هایی از زندگی ام

             تنها تو را می بینم و بس

  این هست!

     تا هست زندگی.

                                    محمد صادق امینی-  25/1/1392  

...............

چگونه باور کنم هستی ات را

                 وقتی که شعرم را نمی خوانی!

و تو چنین

       چه هست های مرا

                  که نیست می کنی!

                                                            محمد صادق امینی - ۱۳/۲/۱۳۹۱

                                      فریاد

تو خاموشی،

من فریادم

          به جای تو.

                 محمد صادق امینی-8/2/1392

                                           سکوت

باور نمی کنم

     سکوتت را

          در هیاهوی ناکسان،

فردا

پاسبانان سکوت

    همه فریادهای درونت را

                 برملا خواهند کرد.

                                     محمد صادق امینی- 8/2/1392

                مشق زندگی

 من به خط خویش می نویسم

تو خط دیگری می خوانی

                      در مشق زندگی؛

چرا این همه فاصله

            در خطوط  یک دفتر ساده؟!

                                   محمد صادق امینی- 1/2/1392

آن روز!

آن روز شکست شیشه احساس

لرزید خیال

و تپید دل؛

فروافتاد کلمات:

واژگون

تلخ

سرد

در ناگهانی از شعر؛

بی چاره شعر!

بی چاره شاعر!

                            محمد صادق امینی-15/1/1392

شبان

دلم می سوزد

     برای شبانی

     که گم می شود مدام

     در عادت رمه اش؛

رمه ی گرسنه

      به هر سو،

شبان

   بی ساز و آواز

 سرگردان در مه.

                          محمد صادق امینی-27/1/1392

                                         شعشرواره ای به مناسبت شهادت حضرت فاطمه                                 شعرواره ای به مناسبت شهادت حضرت فاطمه سلام الله علیها     

آیا می شود نام فاطمه را شنید

  خاموشی                              نه طاقت خاموشی، نه میل سخن دارم

این روز ها

      اجاقک شعر من خاموشی است،

با نی لبکی

  می روم به دشت بی خیالی ها.

                                                               محمد صادق امینی 2/1/1392

ای کاش...

ای کاش آدمی وطنش را
همچون بنفشه‌ها
(در جعبه‌های خاک)
یک روز می‌توانست
همراه خویشتن ببرد هر کجا که خواست...

امروز، شنبه، 9مارچ 2013، کنیا از چهارمین رییس جمهور خود استقبال می کند.

"اوهورو کنیاتا"، فرزند اولین رییس جمهور کنیا جومو کنیاتا، بعد از چند روز اضطراب در میان مردم کنیا در نهایت پیروز صحنه ی انتخابات این کشور شد. وی که پیش از این به عنوان معاون نخست وزیر مشغول به فعالیت سیاسی بود در این انتخابات موفق به پشت سر گذاشتن نزدیک ترین رقیب خود، نخست وزیر "راییلا اودینگا" با کسب 50.3% کل آرا شد.

همان طور که می دانید، قانون اساسی کنیا از این دوره شکلی متفاوت خواهد داشت و اوهورو کنیاتا اولین رییس جمهوری خواهد بود که تحت کنترل این قانون اساسی به پخش و تعادل قدرت خواهد پرداخت.

قسمت جالب انتخابات کنیا موضع گیری های متفاوت قدرت های جهان بر ضد و حمایت از ریاست جمهوری اوهورو کنیاتا بود که داستانی ادامه دار به نظر می رسد. اتحادیه ی اروپا و قدرت های غربی که اوهورو کنیاتا و معاون انتخاباتی او "ویلیام روتو" را محکوم به ایجاد اغتشاش و کشته شدن تعداد زیادی از مردم کنیا در درگیری های بعد از انتخابات سال 2007 کردند و آن ها را به دادگاه بین المللی هم کشاندند، مطمئنا بعد از این هم دست از فشار بر دولت اوهورو برنخواهند داشت؛ همان طور که قبل از انتخابات با تهدید تحریم دولت کنیا در صورت پیروزی اوهورو، از رقیب وی، طبق معمول به طور غیر مستقیم حمایت کردند.

از طرف دیگر، حمایت چین و حامیان این کشور به عنوان قدرت های شرق از اوهورو کنیاتا نیز قابل توجه و بررسی است. اوهورو کنیاتا که خود را قربانی توطئه ی غرب می داند ضمن دعوت هواداران خود به حفظ صلح و آرامش از آن ها خواست که به شکلی منطقی، بهترین را به عنوان رییس جمهور برگزینند.

مردم کنیا نشان دادند که قدرت و آزادی انتخاب و تصمیم گیری دارند و زمان آن رسیده که به استقلال بیشتری از نظر سیاسی و اقتصادی دست پیدا کنند.

اما انتخابات ایران هم فاصله ی زیادی تا وقوع ندارد. مردم بیدار و آزاد ایران بار دیگر با توجه به وضعیت فعلی ایران در صحنه ی سیاسی-اقتصادی جهان هوشیارانه دست به انتخاب رییس جمهور خود خواهند زد. باید دانست که جهان شاهد و ناظر ماست؛ انتخاب بهترین فرد، گامی مثبت در راه رفاه بیشتر ایرانیان در داخل و خارج از کشورمان و همچنین تثبیت بیشتر موقعیت ایران به عنوان کشوری انقلابی و صاحب سبک و ایدئولوژی سیاسی در صحنه ی بین المللی خواهد بود.

معین امینی- نایروبی

باغ(۲)

مادر

در آن سوی باغ

 خمیده قد،

تنها،

 نا آرام

        بی درنگ

      جمع می کند دانه های کیسه زندگی را؛

 سلانه  سلانه

     به باغ می رسم

                  همراه می شوم با او

ساعتی بعد

محمد

  با کتاب «دگماتیسم نقابدار»

                     می رسد،

فندق ها به او لبخند می زنند

                او بی خیال

             در خیال برچیدن نقاب روزگار.

من گوش هوش به حرف های اویم؛

               فندق ها بر ما نظاره می کنند.

                                                            محمد صادق امینی-15/12/1391

باغ(۱)

بهار در راه؛

جوان می شود

       درخت فندق؛

باغ،شادمان

چشم خسته پدر به دوردست

 پای رنجور مادر در راه

             با کوله باری

                  از نوزاد خویش؛

و من جوان می شوم

          در سربالایی باغ.

                             محمد صادق امینی-۱۰/۱۲/۱۳۹۱

                                            به مرد موسیقی گیلان؛ همو که ذاتا ییلاقیست:

                                             صفرعلی رمضانی

عمو صفر!                

من درد دارم

    و درد می زایم،

با سازخود مخوان!

من بی ساز هم

           فریاد

           می زنم

           دردم را.

                   محمد صادق امینی-3/12/1391

[ارث پدر ما را

          اندوه مادرزاد]

.................................................

در روزگار شادمانی های عبث

            ما به استقبال اندوه ابدی

                  از صخره های سخت خیال

                                رو به آسمان داریم

                                با دردی بی انتها. 

                                 محمد صادق امینی-1391/11/29

 برادرم!

رفتی،

زین غبار مانده رستی

             که هر روز

                 مرا پیر می کند؛

 به تو نمی رسم هرگز؛

................................

 زمین فرش تو بود

             و تو در آسمان بودی؛

من مانده میان آسمان و زمین!

                                محمد صادق امینی-۴/۱۱/۹۱

از پس آن سال ها،

سال های سیاه،

 ساز عشق نواختیم؛

.................................

اکنون!

   شکسته

             ساز!

    خاموش 

         عشق!

    و

     تنها

       نگاهی.

                محمد صادق امینی 1391/10/5

 در شعر هایم می بینمت؛

............................

گاه چیزی می نویسم

                  تا ببینمت!

                     هر روز

............................

در سایه سار خیالم می آسایم

                          تا برسد 

                            فردا .

                                                  محمد صادق امینی-۸/۹/۱۳۹۱

        ز لجنزار خویش

            نظر به حریم زلال آب دارد،

لیک!

  راهی ندارد؛

کور می شود

لجن می شود.                          محمد صادق امینی-۷/۸/۱۳۹۱

دلم مجروح است

یارای رفتن ندارم

..............

  از دوردست دعا می کنم

            برای مسافر  در راه .

                             محمد صادق امینی ۱/۹/۱۳۹۱

گزیده هایی از کتاب فتح خون،

 اثر عرفانه و عاشقانه شهید سید مرتضی آوینی

=== از یادگار های به جا ماده از مرحوم برادرم محمد امینی کتابخانه شخصی اوست که حکایت از ذوق خاص فکری و فرهنگی او دارد. یادم می آید که در میان کتاب های او کتاب فتح خون شهید آوینی بسیار مورد توجه اش بوده و یادم می آید  او هر بار که مرا و اطرافیان را می دید مکرر می گفت:کتاب فتح خون را بخوانید.

 اما من هنوز این کتاب را نخوانده ام .===

فصل اول: آغاز هجرت

  میان قبیله ای

  لگدمال می شود

             هر روز؛

حبس می شود

          احساس

           هر روز؛

چه کسی باور نمی کند؟!

                                محمد صادق امینی۱۵/۸/۱۳۹۱

اگر چه بین شما تشنه سخـن بودم

کسیکه حرف دلش را نگفت من بودم

«محمدعلی بهمنی»

........................................................

حرف‌هایی را که نمی توان گفت

و نه … می توان گفت

باید به سکوت بخشید

چه عذاب‌آور است

وقتی نگاهت را

در هزار صفحه

برای دیگران توضیح بدهی! …

«مهدی رازقندی»

 ...........................................

با قلم می گویم:

ای همزاد٬ ای همراه

ای هم سرنوشت،

هردومان حیران بازی های دوران های زشت،

شعرهایم رانوشتی؟

دست خوش

اشک هایم را کجا خواهی نوشت؟

«فریدون مشیری»

 ...................................................................

« تا امروز، با همنشینی که همکیش من نبود مخالفت می ورزیدم. لکن امروز دل من پذیرای همه ی صورت ها شده است: چراگاه آهوان است و بتکده ی بتان و صومعه ی راهبان و کعبه ی طائفان و الواح تورات و اوراق قرآن. دین من اینک، دین عشق است، و هرجا که کاروان عشق برود دین و ایمان من هم به دنبالش روان است.»

 « محیی الدین ابن عربی، عارف قرن ششم هجری»

...................................................................

  در ایوان خانه ییلاقی مادر بزرگ

   کنار اجاقک گرم

           با لالایی مادر

                   به خواب می رود؛

ساعتی بعد،

     در شهری پر هیاهو،

                           سرد،

                بیدار می شود.

                                 محمد صادق امینی-1391/7/23

در معبر بادها؛

می رانم با زخم روزگارم

               اسب خیال خسته ام را.

                                   محمد صادق امینی-۲۳/۷/۱۳۹۱

بی بال و پر،

      دستی به آسمان ندارد

بی غریو و داد

       در انتظار پایان خویش است.

                     محمد صادق امینی  1391/7/19                        

      اين روزها

      آسمان شهر من ابری ست

ابري!

ابرِ بي باران،           ‍

آه باران...

من به كوهستان مي روم.

                                   محمد صادق اميني-19/7/1391

نامه اي به خواهر(2)

خواهرم!

اين روزها

حال غريبانه ات

     امان خيالم را بريده؛

معصوميت پنهانت را

   در زير غبار زمان

   در چشمان لرزانت مي بينم؛

اين غبار آلوده

   دست پدر

    و دامان مادر را

  از تو گرفته است؛

به روزهاي غريبانه ات مي انديشم

غريبانه در ميان كوه ها

آه! آن كوه ها

كه چه بي رحم بودند،

نه عشق مي دانستند

                   و نه....

....و نه اين روز ها

        فرياد تو را مي شنوند

        و معصوميت پنهان تو را مي فهمند

                          و سرگرداني ات را؛

خواهرم!

اين كوه ها

به روي ما هم نخنديدند؛

گويي

اين تقدير ماست

 كوه ها ما را

و ما كوه ها  را رها نكنيم؛

هنوز چيزي هست

آري!

هنوز

باغ پدري هست

سهم مادري هست،

 ما به ييلاق مي رويم.

                        24/4/1391-تهران/صادق

ای خداوند!

به علمای ما مسئولیت, و به عوام ما علم, و به مومنان ما روشنایی, و به روشنفکران ما ایمان, و به متعصبین ما فهم, و به فهمیدگان ما تعصب, و به زنان ما شعور و به مردان ما شرف, و به پیران ما آگاهی, و به جوانان ما اصالت, و به اساتید ما عقیده و به دانشجویان ما نیز عقیده, و به خفتگان ما بیداری, و به بیداران ما اراده, و به مبلغان ما حقیقت, و به دینداران ما دین, و به نویسندگان ما تعهد, و به هنرمندان ما درد, و به شاعران ما شعور, و به محققان ما هدف, و به نشستگان ما قیام, و به راکدان ما تکان, و به مردگان ما حیات, و به کوران ما نگاه, و به خاموشان ما فریاد, و به مسلمانان ما قرآن, و به شیعیان ما علی, و به فرقه های ما وحدت, و به حسودان ما شفا, و به خودبینان ما انصاف, و به فحاشان ما ادب, و به مجاهدان ما صبر, و به مردم ما خودآگاهی, و به همه ی ملت ما همت تصمیم و استعداد فداکاری و شایستگی نجات و عزت ببخش.

آمین                                                    

"دکتر علی شریعتی"                                            برگردان به انگلیسی :معين اميني

                                                                                                                           ! Oh God

Give our scholars responsibility, common people knowledge, faithful brightness, Intellectuals’ faith, fanatics understanding, intelligent fanaticism. Women sense, men honor, elders awareness, youths principle, Teachers belief, students also belief. Asleep awakening, awakes will, Missionaries reality, religious religion, Authors commitment, artists affliction, poets wisdom.  Investigators purpose, those sitting uprising,  idles movement, Dead life, blinds vision, silent voice. Moslems Quraan, Shias Ali, sects unity, Jealous healing, selfish justice, revilers politeness, fighters patience, our people self-conscious, and all the nation will of decision, talent of dedication, competence for salvation and  esteem                                           .

Ameen

Dr.Ali Shariati